De ene kliniek is de andere niet

Er zijn nu 5½ maand na de overplaatsing verstreken. De voorbije periode is besteed aan oriëntatie en gewenning aan de nieuwe situatie. Ik kan nu een vergelijk maken tussen de faciliteiten en het behandelklimaat van de Kijvelanden en die van Oldenkotte. Het zijn er vele en opmerkelijke, al zul je dat met elke tbs-kliniek hebben. Ik noem er enkele die er ten opzichte van de vorige kliniek duidelijk uitspringen: ik word hier serieus genomen, er wordt naar me geluisterd; er zijn nu 2x Wettelijke Aantekeningen over mij uitgebracht waarin ik geen leugens of woordverdraaiingen kon vinden; tijdens mijn eerste intake- & behandelbespreking werd ik niet voor schut gezet met dogmatische onwaarheden; er kwam een acceptabel behandelplan uit voort waarin meteen al een resocialisatietraject in het vooruitzicht werd gesteld; er is sprake van meer voortvarendheid in de behandeling.
Mijn risicomanagementsplan is opgesteld en zodra aan enkele voorwaarden is voldaan gaat (binnenkort) mijn verlofaanvraag de deur uit (in de Kijvelanden werd ik onder het mom van `sombere vooruitzichten' richting longstay `geschreven'). Verder hoef ik hier geen stukgekookte warme ziekenhuis maaltijden te eten maar worden de maaltijden door een eigen kwalitatief zeer redelijke eigen keuken verzorgd. Het personeel bejegent mij respectvol en ik hoef niet elke euro die ik intern uitgeef op vernederende wijze middels een kasboekje te verantwoorden. Wanneer ik de medische dienst nodig heb kan ik deze zelf bellen en uitleggen wat de klachten zijn, zonder dit eerst bij een openbare `dagopening' aan tafel te hoeven delen met anderen. Mijn medicatie heb ik in eigen beheer zonder als een klein kind mijn hand te hoeven ophouden. Bij interne kleine incidenten worden patiënten niet in het kader van `behandeling' tegen elkaar uitgespeeld. Er zijn geen `verplichte' weekevaluaties. Als je met een staflid in gesprek wilt of behoefte hebt aan een ‘contactmoment' met je `zorgplanner/ster' geef je dat gewoon even aan. Ik word hier als niet-gebruiker niet lastig gevallen met irritante en vernederende urine/drugscontroles. Een computer en/of X-box op de kamer is hier wél toegestaan. Ik word niet jarenlang verstoken van het buitengebeuren door hoge witte muren of matglas, maar kijk uit op de natuur en enkele achter de bomen gelegen boerderijen door kwalitatief hoogstaand groen kippengaas.
Natuurlijk is het hier geen kopie van het Aards Paradijs, het blijft een TBS-kliniek. Minpunten zijn: Ik beschik hier niet over een eigen douche op de kamer en zelfs geen warm stromend water. Alle deuren van/naar de afdeling en van/naar de patio zitten op slot. Overal belknopjes, waarna de staf de deuren ontsluit. Er lijkt in dat opzicht een ware angstcultuur te heersen. Het etensbudget is veel te krap. Ik bewonder de medebewoners die in het weekend (want alleen dán wordt er zelf gekookt) met weinig geld iets lekkers op tafel zetten. Bijna iedereen zit erg vaak op de eigen kamer (dat krijg je met computers en X-box. De huisbibliotheek van de Kijvelanden had 5 maal zoveel dvd's in haar uitleenbestand dan die van Oldenkotte en vrijwel hetzelfde geldt voor de boekenvoorraad. De huiswinkel (toko) doet sterk denken aan een bajeswinkeltje en heeft een erg beperkt assortiment. Elke stap die je buiten op het sportveld (achterterrein) zet dient begeleid te gebeuren, hoewel de omheining uit een dubbele rij stalen `kippengaas' bestaat, waarvan de buitenste rij zonodig onder stroom gezet kan worden. Ik weet wel, Oldenkotte heeft een beladen recente geschiedenis, maar dan nog, vanwaar die ongenuanceerde angst? Angst is een slechte raadgever!
Persoonlijk- en/of telefonisch contact met de hoofdredacteur van Crimelink is door de directie verboden, omdat men zich niet kan vinden in de inhoud en de stijl van deze blogs. Toen ik in eerste instantie alleen om toestemming voor telefonisch contact verzocht, heette het dat zowel het onderwerp als het instituut TBS momenteel erg gevoelig liggen in de samenleving. Nou en? Er is toch nog zoiets als vrije meningsuiting? Angst en onderbuikgevoelens beheersen helaas onze hedendaagse samenleving in sterke mate. Waar komt dit vandaan? Wat zijn nou toch de werkelijke en dieper liggende oorzaken? Misschien komen we dan uit bij de politieke, economische en religieuze onrust in de wereld. Dus tóch weer het zondebok syndroom?
Pijnboom
Pijnboom
Crimelink laat ook mensen aan het woord die door de strafrechter zijn veroordeeld voor een misdrijf. Zo spreekt hier Ferdi Pijnboom die op dit moment in een TBS-kliniek verblijft wegens een pedoseksueel delict. Hij schetst zijn levensloop en geeft commentaar op zijn gedwongen verblijf in een Justitie-inrichting en op de aanpak van zijn behandelaars.

