Door: Leon Veltman
Het principe 'kennen en gekend worden' speelt een belangrijke rol binnen de gebiedsgebonden politiezorg. Voor buurtbewoners is het daarom belangrijk om te weten wie de wijkagent is, terwijl het omgekeerd belangrijk is dat de wijkagent weet wie de buurtbewoners zijn.

Tijdens mijn onderzoek naar het effect van twitterende wijkagenten op burgers bleek dat veel burgers vaak niet weten dat ze een wijkagent hebben, laat staan dat ze weten wie hun wijkagent is. Enerzijds is dit te verklaren doordat wijkagenten niet al hun tijd op straat doorbrengen. Anderzijds doordat burgers zelf minder vaak op straat te vinden zijn. Burgers brengen steeds meer tijd door op het internet.

Sociale media als Twitter, Hyves en Facebook vormen ontmoetingsplekken waar invulling kan worden gegeven aan het principe 'kennen en gekend worden'. Kortom, het vroegere territorium van de wijkagent is niet meer die van vandaag: de sociale omgeving waar burgers en wijkagenten met elkaar in gesprek gaan is ook online.

Uit mijn onderzoek blijkt dat burgers dankzij Twitter vaker weten dat ze een wijkagent hebben, weten wie hun wijkagent is, maar ook vaker contact opnemen met de wijkagent of politie. Wijkagenten gaven aan via Twitter tevens bekend te zijn geraakt met (keten)partners waar ze voorheen niet bekend mee waren en geen contact mee hadden.

Natuurlijk maken niet alle burgers (actief) gebruik van Twitter en zijn niet alle doelgroepen vertegenwoordigd op dit medium. Om een groter publiek of meerdere doelgroepen te bereiken is het voor wijkagenten van belang om zich op meerdere sociale media te begeven. In feite overal waar burgers het gesprek met hun wijkagent willen voeren: on- en offline.