'VVD wil mobiel cameratoezicht makkelijker maken', zo kopte NU.nl onlangs. Hoe? Door de gemeentewet aan te passen dan wel deze flexibeler toe te passen. 'Als het goed is zijn raadsleden en burgemeesters niet doof voor de geluiden van hun burgers. Wel ontvang ik zo nu en dan berichten over koudwatervrees bij burgemeesters, aldus Hennis-Plasschaert die tijdens werkbezoeken goede resultaten ziet in wijken waar mobiel cameratoezicht wordt toegepast'.

Ik ben drie weken geleden verhuisd naar een straat met cameratoezicht. Zodra ik de deur achter me dichttrek en op de fiets stap, ben ik in beeld. Doet dat nou iets met mij, vroeg ik me laatst af. Neuh, niet echt. Er zijn dan mensen die zeggen: ‘Als je niks te verbergen hebt, heb je ook niks te vrezen’. Dat is een mooie oneliner, maar ik denk dat het beter zou zijn als ik me wél bekeken zou voelen.
 
Ik woon in de camerahemel

In Heerhugowaard is eind 2009 het vernieuwde stadscentrum opgeleverd. De burgemeester wil camera's: ‘Ik wil cameratoezicht. Het is zo’n groot nieuw stadshart, je redt het niet met alleen een beveiliger en een agent extra’.

Als ik boodschappen doe, let ik nauwelijks op de prijs. Ik ben zo gelukkig dat ik niet op elke cent hoef te letten. Vergeleken met mij is de overheid eerder een bijstandsmoeder die aan het eind van haar geld nog een stuk maand overheeft.

 Op vakantie zie je vaak leuke verschillen met je eigen land. Als je Nederland vergelijkt met andere landen in Europa, valt op dat er hier veel meer camera’s op straat hangen dan in de landen om ons heen, zoals Belgie, Frankrijk en Duitsland. Waarom is dat?

Eind januari 2009 kwam minister Ter Horst in het nieuws. Ze vond het een goed idee als winkeliers met hun camera's ook de openbare weg buiten hun winkel mogen gaan filmen.

In Almere hangen sinds vorig jaar bijna honderd camera's in de binnenstad om de leefbaarheid en veiligheid te vergroten.

Deze week is er een wetsvoorstel verschenen waarin Beatrix ons bij de gratie Gods enz. enz. enz. laat weten dat het volgens haar wenselijk is prostitutie wettelijk te reguleren.

Ik ben onderzoeker en ik onderzoek veiligheid en criminaliteit. Dat is leuk werk: ik zoek uit hoe dingen werken en daar word ik nog voor betaald ook.

Veiligheid heeft twee kanten: feitelijke veiligheid en de beleving van veiligheid. Het eerste noemen we objectieve veiligheid en het tweede subjectieve veiligheid. Subjectieve veiligheid is onder onderzoekers berucht, omdat het zo ontzettend moeilijk te meten is.