13 november 1974 trof de politie van Suffolk County (New York) de levenloze lichamen aan van de familie DeFeo. Vader, moeder, twee broers en twee zussen, alle zes doodgeschoten op hun bed, in hun slaap. De oudste broer, Ronald “Butch” Defeo, had de bloedstollende situatie in het ruime woonhuis aan de 112 Ocean Avenue aangetroffen en de politie gewaarschuwd. Al gauw betrapte men hem op inconsistenties in zijn verhaal en een dag later bekende “Butch” de zes killings. ‘Once I started, I couldn’t stop. It went so fast’.

Tijdens het strafproces deed de verdediging een beroep op verdachte’s ontoerekeningsvatbaarheid, maar de prosecutor vond een anti-sociale persoonlijkheidsstoornis weliswaar aanwezig, maar “Butch” was zich voldoende bewust geweest van wat hij had gedaan. Vonnis: 6x 25 jaar.

Tijdens zijn detentie werd de affaire meermalen opgerakeld en kwam DeFeo met diverse verklaringen over wat er nu was gebeurd. Beetje à la Joran vd Sloot. Eerst zou de moeder een cruciale rol hebben gespeeld in de slachtpartij, later was het een actie in samenwerking met zijn zuster Dawn. De zaak inspireerde ook diverse schrijvers en filmmakers; daarbij werd om publicitaire redenen steeds weer een ánder mogelijk verhaal opgedist. Zeker is wel dat het ‘rommelde’ in de familie DeFeo. Ook suggesties van mishandeling, misbruik, incest e.d. zijn daarbij geuit.

De crimepic laat het bed zien van de vermoorde broer Marc Defeo (12 jr.); uiteraard nadat het lijk was geborgen.